តើយើងត្រូវធ្វើដូចម្តេចពេលដែលកូនរបស់យើងក្នុងវ័យអាយុ 6 ឆ្នាំមិនស្តាប់បង្គាប់ ?

ក្មេងៗគ្មានកំហុសទេ ហើយសុភាព ស្មោះត្រង់ និងច្បាស់លាស់ ជាលក្ខណះពិសេសរបស់ក្មេង។ វាច្បាស់ណាស់ថាពួកគេមិនទាន់បានយល់ពីអ្វីៗទាំងអស់ដែលមាននៅជុំវិញខ្លួនរបស់ពួកគេ។ មេរៀនដ៏លំបាកទាំងអស់ត្រូវបានសិក្សាយ៉ាងលំបាកមុនអាយុ 7 ឆ្នាំ។ នោះគឺមេរៀនដែលទាក់ទងនឹងការអប់រំមូលដ្ឋានវិន័យនិងអាហារជាដើម។
កូន តូចៗមានការពិបាកបន្តិចក្នុងការពន្យល់អោយយល់នូវអ្វីៗដែលគេទើបជួមប្រទះលើកដំបូង។ វាមិនងាយស្រួលទេក្នុងការធ្វើឱ្យពួកគេស្តាប់ឪពុកម្តាយនៅពេលពួកគេធ្វើអ្វីខុស។ ឪពុកម្តាយជាច្រើនតែងតែត្អូញត្អែរថា កូន ៗ របស់ពួកគេ បានឈប់ស្តាប់បង្គាប់ហើយបានព្យាយាមការគេចវេសនូវការទទួលកំហុសរបស់គេដែលបានកើតឡើង។ វាមិនមានសារៈសំខាន់ទេដែលថាឪពុកម្តាយតែងតែប្រកាន់ខ្ជាប់នូវភាពត្រឹមត្រូវនៃការឈ្លោះប្រកែកគ្នាជាមួយកូនៗ តែការជួយពន្យល់ណែនាំពីអ្វីដែល្អរឺអាក្រក់និង ការបង្កើតការយល់ដឹងដល់កូនវានឹងមិនចំណាយពេលច្រើនឡើយនៅក្នុងការដោះស្រាយវិវាតរឺបញ្ហារបស់កូន។ ក្មេងៗមានគ្រប់ក្រុមអាយុ ហើយមានកម្រិតនៃការបត់បែននិងការយល់ដឹងជាក់លាក់ខុសៗគ្នា។  ឥលូវយើងអាចនិយាយអំពីស្ថានភាពដែលអាចកើតមានឡើងនៅពេលដែលអ្នករកឃើញហើយមិនអាចដោះស្រាយបានជាមួយកូនៗដែលមានវ័យអាយុប្រាំមួយឆ្នាំ ៖
1.    កូនក្មេងអាយុប្រាំមួយឆ្នាំម្នាក់មិនតូចពេកឬមិនដូចមនុស្សធំទេ។ ខ្ញុំមានកូនស្រីអាយុប្រាំមួយឆ្នាំហើយឥឡូវនេះនាងយល់ពីអត្ថន័យនៃការស្តីបន្ទោសជាសាធារណៈ។ ថ្វីបើវាមិនមែនជាទម្លាប់ល្អក្នុងក្រុមអាយុណាក៏ដោយក៏គួរឱ្យខ្មាស់អៀនចំពោះក្មេងៗដែរព្រោះពួកគេមិនអាចស្រែកយំបានទេ។ នៅពេលដែលវាក្លាយទៅជាទម្លាប់សម្រាប់ឪពុកម្តាយវាក្លាយជាទម្លាប់សម្រាប់ក្មេង ដូច្នេះកុមារឈប់ស្តាប់ឪពុកម្តាយ។

2.    អ្វីដែលសំខាន់បំផុតនៅក្នុងទំនាក់ទំនងជាមួយកុមារគឺ " ស្តាប់គាត់ដោយបេះដូង" ។ យើងគួរស្តាប់កូនរបស់យើងដោយបេះដូងនិងបង្ហាញទៅគាត់ / នាងផងដែរ។ ក្មេងគួរមានអារម្មណ៍ថាយើងជាឪពុកម្តាយនៅជាមួយកូនៗ នៅរាល់ការដោះស្រាយបញ្ហារបស់គាត់។ បើសិនជាកូនដឹងរឿងនេះគាត់ / នាងនឹងចាប់ផ្តើមស្តាប់បង្គាប់យើង។

3.    នៅផ្ទះមានបញ្ហាជាច្រើននៅពេលដែលកុមាររកឃើញមូលហេតុដែលមិនអើពើឪពុកម្តាយ។ មាតាបិតាដែលធ្វើការងារច្រើនជាទូទៅកូនៗតែងតែខ្វះភាពកក់ក្តៅដែលជាបញ្ហាមួយចម្បងដែលអាចកើតមានក្នុងរយៈពេលយូរនៃជីវិតរបស់កូន។ នៅពេលដែលក្មេងអាយុប្រាំមួយឆ្នាំត្រូវការពេលវេលានិងភាពកក់ក្តៅរបស់ពួកគេ ឪពុកម្តាយកំពុងជាប់រវល់នឹងការងាររបស់ពួកគេ ហើយក្មេងតូចៗដែលនៅឆ្ងាយពីឪពុកម្ដាយ នេះហើយជាបញ្ហាធំមួយដែរដែលគ្រប់ឪពុកម្តាយគូរពិចារណា។ បាទ ! ការងារគឺមានសារៈសំខាន់ប៉ុន្តែក្មេងតូចៗសំខាន់ណាស់វាហាក់ដូចជាក្រដាសសរមួយសន្លឹកដែរ នៅពេលអ្នកធ្វើអោយក្រដាសសរ ប្រលាក់ថ្នាំព័រហើយវាពិបានណាស់សំរាប់ការដុះលាងសំអាតអោយសរដូចដើមវិញ ។ ប្រសិនបើការងារគឺជារឿងចាំបាច់យើងគួរប្រើពេលចុងសប្តាហ៍ជាមួយកូនរបស់អ្នកនៅពេលដែលអ្នកមានពេលសំរាកពីការងារ។ និយាយទៅកាន់គាត់សួរគាត់ហើយនៅជាមួយគាត់កាន់តែច្រើនតាមតែអាចធ្វើបាន។

4.ជាទូទៅយើងចាប់ផ្តើមមិនអើពើកុមារព្រោះពួកគេសួរសំណួរជាច្រើនហើយយើងមិនអាចឆ្លើយគ្រប់សំណួរ។ ក្នុងករណីនេះជួនកាលយើងមិនអើពើនឹងសំណួរសំខាន់ៗមួយចំនួនដែលទាក់ទងនឹងបញ្ហាកុមារដែលពួកគេកំពុងជួបប្រទះ។ ជំនួសឱ្យការមិនអើពើយើងគួរតែចាប់ផ្តើមសួរសំណួរដើម្បីត្រលប់មកហ្វឹកហាត់ពួកគេដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយដោយខ្លួនឯង។ កុំផ្តល់ដំណោះស្រាយសូមសួរយោបល់។ នេះនឹងមានប្រយោជន៍ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាដែលមាននៅក្នុងជីវិត។ ក្មេងៗនឹងកាន់តែមានទំនុកចិត្តនិងជំនាញក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហា។

5.    ជម្លោះទាក់ទងនឹងម្ហូបអាហារគឺជាទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃរបស់គ្រួសារទាំងអស់របស់កុមារ។ ក្មេងអាយុប្រាំមួយឆ្នាំដឹងពីអ្វីដែលពួកគេចូលចិត្តហើយអ្វីដែលមិនមានចំនួលចិត្ត។ ពួកគេថែមទាំងអាចធ្វើកូដកម្មអត់អាហារលើរបបអាហារផងដែរ។ ម្តាយត្រូវចាប់ផ្តើមជាមួយការចេះច្នៃម្ហូបអាហារសំរាប់កូនៗដោយខ្លួនឯងហើយនឹងត្រូវចំអិននៅផ្ទះដោយធ្វើខ្លួនអោយក្លាយជាមេចុងភៅសំរាប់កូនៗ។ ជ្រើសរើសរូបមន្តដែលមានសុខភាពល្អនិងអាចច្នៃសោភ័ណ្ណភាពនៃអាហារដ៏គួរឱ្យទាក់ទាញ។ ទាំងនេះនឹងអាចបញ្ឈប់អោយកុមារទាមទារឪពុកម្តាយទៅញាំអាហារនៅភោជនីយដ្ឋាននិងអាហារតាមចិញ្ចើមផ្លូវ។

6.ជាញឹកញាប់ឪពុកម្តាយតែងតែនិយាយទៅកូនថានៅពេលល្ងាចនឹងដើរលេងហើយអោយកូនប្រឹងរៀន ក្មេងៗពេលលឺហើយពូកគេតែងតែសិក្សារមិនបានល្អទេគឺគេនៅតែមានអារម្មរណ៏ដក់ក្នុងចិត្តជាមួយការដើរលេង ព្រោះជាការពិតណាស់អ្នកមិនអាចបង្រៀនក្មេងអាយុ 6 ឆ្នាំឱ្យយកចិត្តទុកដាក់លើការសិក្សាដូចវេជ្ជបណ្ឌិតទេ កុមារចង់លេងនិងចំណាយពេលវេលាក្នុងការរត់ជុំវិញហើយជាពិសេសនៅពេលពួកគេឃើញម្តាយកំពុងដើរមកជិតគេជាមួយសៀវភៅគេនឹនមិនសប្បាយចិត្តទេ។ ក្មេងខ្លះមានចរិករឹងរូស ម្ដាយគួរតែស្វែងរកវិធីនៃការបង្រៀនប្រកបដោយការច្នៃប្រឌិតដូចជាការអញ្ជើញមិត្តរបស់កូនៗសម្រាប់ការសិក្សាជាក្រុម ធ្វើថ្នាក់រៀននៅក្នុងផ្ទះ អោយកូនៗរៀនធ្វើរូបផ្សេងៗ ដែលបង្ហាញពីសកម្មភាពច្នៃប្រឌិតរបស់គេឬរៀនពីក្រុមអ្នកជិតខាង។

7.    ការប៉ះទង្គិចរវាងឪពុកម្តាយនិងកូនគឺធម្មតា អ្វីដែលសំខាន់នោះគឺរបៀបដែលយើងដោះស្រាយ ជាដំបូងខ្ញុំស្នើឱ្យឪពុកម្តាយនិងកូនទាំងពីរចាប់ផ្តើមយ៉ាងហោចណាស់ស្តាប់គ្នាទៅវិញទៅមក។ ប្រសិនបើអ្នកមិនយល់ព្រមជាមួយពួកគេទេចូរផ្តល់ពិន្ទុរបស់អ្នកហើយព្យាយាមស្វែងរកមធ្យោបាយពាក់កណ្តាល។ ការប្រាស្រ័យទាក់ទងគឺជាដំណោះស្រាយតែមួយគត់សម្រាប់មាតាបិតានិងកុមារ ។

8.    ពេលខ្លះក្មេងៗមានការខឹងនឹងស្ថានភាពជាក់លាក់ណាមួយដែលកើតមាននៅសាលារៀន។ វាមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់មាតាបិតាដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាទាន់ពេលវេលា។ វានឹងដោះស្រាយបញ្ហាហើយនាំកូនក្មេងទៅជិតអ្នក។
ក្រៅពីការផ្ដល់យោបល់ខាងលើខ្ញុំក៏ចង់និយាយថាប្រសិនបើទំនាក់ទំនងមួយត្រូវបានបែកបាក់ពីគ្នានៅពេលដែលមានចន្លោះប្រហោងគ្នានោះ ពេលវេលានឹងធ្វើឱ្យគម្លាតកាន់តែធំទៅៗ ហើយវានឹងធ្វើអោយមានភាពប៉ះពាល់ដ៏ធ្ងន់ធ្ងក្នុងក្រុមគ្រូសារនិងសុភមង្គល។

Loading...